حضرت امام جعفر صادق(ع)درباره ي چگونگي ولادت حضرت فاطمه(س)فرمود:بعد از ان که خديجه(س)با پيامبر اکرم(ص)ازدواج کرد،زن هاي مکه از او دوري جستند،وديگر به خانه ي او نمي امدند ودر هنگام ملاقات با حضرت خديجه(س)از سلام کردن به او خودداري مي کردند واز رفتن زنان به خانه ي او جلوگيري مي نمودند،به اين جهت قلب حضرت خديجه(س)را براي خطري که جان پيامبر(ص)را تهديد مي کرد،غم و وحشت فرا گرفت.
وقتي که زمان تولد نزديک شد،حضرت خديجه(س)به زنان قريش وبني هاشم پيغام داد که زمان وضع حمل من نزديک است،نزد من بياييد ومرا در زايمان نوزادم ياري کنيد؛ولي انان پاسخ دادند:اي خديجه چون تو درباره ي ازدواجت گفتار ما را نپذيرفتي واز سخنان ما سرپيچي نمودي ومحمد را همسري برگزيدي.حضرت خديجه(س)از جواب رد انان سخت غمگين وازرده شد،اما در هنگام زايمان ناگهان 4زن همانند زنان بني هاشم،وارد خانه ي حضرت خديجه(س)شدند حضرت خديجه(س)از ديدار انان هراسان شده بود،که يکي از ان 4زن به او گفت:اي خديجه!غم مخور،پروردگارت ما را براي ياري تو فرستاده است،ما خواهران وياوران تو هستيم،من ساره همسر حضرت ابراهيم هستم،اين اسيه همسر فرعون است؛رفيق بهشتي تو است،اين مريم دختر عمران،واين کلثوم موسي بن عمران است،خدا ما را براي کمک به تو فرستاده است تا ياور وپرستار تو باشيم.فاطمه(س)پاک وپاکيزه تولد يافت.
ان 4بانو نوزاد را نزد خديجه اوردند وگفتند:اي خديجه فرزند خود را بگير که پاکيزه و معطر ومبارک است وبرکات بي پايان الهي در وجود او ونسل اوست حضرت خديجه-با کمال سرور وشادماني-نوزاد را در اغوش گرفت وبراي نوشاندن شير بر سينه اش نهاد.
ص12و 13 کتاب:کوثر جاودان.ياحق
برچسب:
نویسنده: هستی حسینیان